Romance Stories

ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΧΩΡΙΣΕ Η ΞΕΝΙΤΙΑ

By on 08/05/2018

 

Ξύπνησε μέσα στη νύχτα αναστατωμένη. Ήτανε σχεδόν ξημερώματα και ο καλός της δεν της έστειλε έστω ένα μήνυμα για καληνύχτα. Ένιωθε βάρος στο στήθος. Το άγχος την περιέλουζε για τον καλό της, ο οποίος είχε πυρετό εδώ και μέρες. Ήταν μόνος κλεισμένος στο σπίτι δίχως έναν δικό του άνθρωπο να τον περιποιηθεί.

Η ανάγκη για επιβίωση τους χώρισε πριν μερικούς μήνες ώστε αυτός να μπορεί να ζει αξιοπρεπώς. Ο φίλος του ο Γκάρυ από την δουλειά αν και σύχναζαν συχνά σε διάφορα μπαρ, δεν μπήκε καν στο κόπο να τον επισπευτεί. Ο Γκάρυ έτσι, ο Γκάρυ αλλιώς, όλο γι’ αυτόν άκουγε τον τελευταίο καιρό από το στόμα του καλού της. Τώρα φάνηκε τι σόι φίλος ήταν αυτός ο περιβόητος Γκάρυ.  Η μόνη που τον νοιαζόταν πραγματικά και ήξερε πώς να τον περιποιηθεί ήταν αυτή, γι’ αυτό άλλωστε στεναχωριόταν. Ήξερε πόσο γκρινιάρης γίνεται όταν αρρωστήσει, ήξερε πως δεν θα έμπαινε καν στο κόπο να μαγειρέψει και θα παράγγελλε απέξω αηδίες. Αν βρισκόταν εκεί μαζί του θα του μαγείρευε υγιεινά, θα του χάιδευε μαλλιά τρυφερά, θα τον σκέπαζε ώστε να μην κρυώνει τα βράδια. Θα ήταν εκεί μαζί του και θα τον πρόσεχε, όπως παλιά.

Σκέφτηκε να του τηλεφωνήσει μα λόγω της διαφοράς της ώρας ίσως να τον ξυπνούσε.  Η επικοινωνία τους ήταν πολύ δύσκολη. Όταν αυτή σχόλαγε από τη δουλειά, αυτός ακόμα δούλευε. Ο εργοδότης του ήταν πολύ αυστηρός, δεν του επέτρεπε να μιλά στο τηλέφωνο. Ήταν καθημερινά μπροστά από ένα υπολογιστή.  Το ζευγάρι επικοινωνούσε συνήθως πολύ αργά το βράδυ. Τα σαββατοκύριακα τους τα περνούσαν και οι δύο κλεισμένοι μέσα στο σπίτι, συνομιλώντας μέσα στο διαδίκτυο. Ήταν ο μόνος τρόπος να μην χάσουν επαφή. Πριν ξενιτευτεί η επικοινωνία τους ήταν διαφορετική.  Τις ώρες που ήταν ξεχωριστά, δεν υπήρχε ώρα της ημέρας που δεν συνομιλούσαν. Την ενημέρωνε για κάθε του κίνηση, που θα πάει, με ποιους θα βγει και σε λιγότερο από 20 λεπτά βρισκόταν κοντά του αν κάτι πήγαινε στραβά. Το ίδιο και αυτός. Ήταν το στήριγμα της και αυτή το δικό του. Πριν χωριστούν ήθελε την συμβουλή της για το κάθε τι, μα τώρα βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά, σε μια χώρα άγνωστη και η κρίση της δεν μετράει το ίδιο δυνατά.

Της έλειψε να τον καλημερίσει ένα φιλί, της λείπει η αγκαλιά του, τα χάδια του, το χαμόγελο του. Τώρα πλέον δεν μπορεί να δει τις γκριμάτσες του όταν θυμώσει, όταν χαρεί, ή όταν στεναχωρηθεί. Μόνο να τον ακούει από το ακουστικό και να τον φαντάζεται . Δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πότε της λέει αλήθεια και πότε παραμύθια. Δεν μπορεί να διαβάσει τα μάτια του όπως παλιά, δεν ξέρει που πάει μετά τη δουλειά, ούτε αυτούς που συναναστρέφεται πια.  Απομακρυνθήκαν πάρα πολύ.

Η αγάπη που έτρεφαν ο ένας για τον άλλον ήταν κάποτε δυνατή, μα η αγάπη είναι αρκετή; Άραγε αυτός να νιώθει το ίδιο δυνατά ή του λείπει τόσο πολύ μια αγκαλιά που θα ενδώσει σε μια άλλη γυναίκα; Της λέει ακόμα γλυκόλογα φυσικά, μα πως μπορεί να είναι σίγουρη μόνο με τα λόγια; Θέλει αποδείξεις, πράξεις κάτι το πιαστώ, να αισθανθεί το πάθος στο φιλί του.  

Αυτές οι σκέψεις δεν την αφήνουν να κοιμηθεί σχεδόν κανένα βράδυ από τότε που είχε φύγει.

Δεν ξέρει και η ίδια πόσο θα αντέξει μακριά του. Σκέφτηκε πολλές φορές να τον ακολουθήσει στη ξενιτιά, μα δυστυχώς δεν έχει τα φόντα και ούτε μπορεί να ζήσει μακριά από τους δικούς της ανθρώπους. Την έχουν ανάγκη, το γνωρίζει καλά.

Της υπενθυμίζει τακτικά πως θα δουλέψει ώστε να μαζέψει αρκετά χρήματα και να καταφέρει να ανοίξει τη δική του επιχείρηση στο τόπο τους. Τότε θα επιστρέψει μόνιμα. Πήρε άδεια από τη δουλειά τα Χριστούγεννα. Θα τον ανταμώσει ξανά έστω για μια βδομάδα. Πόσο πολύ ανυπομονεί γι’ αυτή την μέρα!

Καθώς όλα αυτά περνούσαν από την σκέψεις της άρχισε να χτυπά το τηλέφωνο της. Ήτανε αυτός.

‘‘Μωρό μου συγγνώμη αν σε ξύπνησα ήθελα απλώς να ακούσω την φωνή σου ’’, της είπε στοργικά.

‘‘Αισθάνεσαι καλύτερα;’’, τον ρώτησε.

‘‘Τώρα που σε άκουσα ναι είμαι’’, της απάντησε.

Και τότε όλες οι ανασφάλειες της εξαφανίστηκαν.

Θα το πάλευε μέχρι το τέλος. Θα άντεχε την απόσταση και την λιγοστή επικοινωνία.

Ώσπου αυτός να κάνει το όνειρο του αληθινό και τότε οι δύο τους θα ήταν μαζί παντοτινά.

Γιατί όταν δύο άνθρωποι είναι ερωτευμένοι, η σχέση τους διατηρείται αναλλοίωτη, ακόμη κι αν η ξενιτιά μπει στο δρόμο τους. Αρκεί η ξενιτιά να είναι προσωρινή! 

Facebook Comments
TAGS