Comedy Stories

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΑ ΤΥΦΛΑ

By on 15/05/2018

Η Ανατολή ήταν μόνη εδώ και χρόνια μετά που χώρισε από τον πότη σύζυγο της. Παιδιά δεν είχε, ούτε εγγόνια. Είχε ανάγκη από συντροφικότητα, είχε ανάγκη από μία αγκαλιά όταν δεν ήταν καλά. Είχε ανάγκη να την χρειάζεται κάποιος και να την επιθυμεί όπως παλιά.  Προσπάθησε πολλές φορές να φτιάξει τη ζωή της μα έπεφτε συνεχώς σε ακατάλληλες περιπτώσεις.

Η ανιψιά της, της δημιούργησε διαδικτυακό προφίλ σε ιστοσελίδα γνωριμιών. Στην αρχή ήταν διστακτική, θεωρούσε πως ήταν αστείο μια γυναίκα στην ηλικία της να ασχολείται με το διαδίκτυο αλλά μετά πείστηκε από την επιμονή της ανιψιάς της. Δεν άντεχε να βλέπει την θεία της μόνη και λυπημένη.

Η Ανατολή δεν ασχολιόταν καν, μέχρι που μία μέρα ένας άγνωστος της έστειλε προσωπικό μήνυμα στο προφίλ της.

Φαινόταν μεσήλικας, αρκετά νεότερος από την ίδια. Είχε γκριζόμαυρα μαλλιά και ψιλοκομμένο μούσι. Της είπε πως είναι πολύ όμορφη και θα ήθελε να γνωριστούν. Εκείνη δεν του απάντησε αμέσως, της έστελλε σχεδόν κάθε μέρα μυνήμαρα και αυτή τον αγνοούσε. Κάποτε της έστελλε κομπλιμέντα και άλλοτε ποίηση.

Άνθρωπος που αγαπά την ποίηση πρέπει να έχει ευγενική ψυχή”, σκέφτηκε η Ανατολή.

Εκείνη την ημέρα που αποφάσισε να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του, της είχε στείλει το συγκεκριμένο στίχο ‘‘Ο κόσμος όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει’’,  από τον Αθηναίο ποιητή Τάσο Λειβαδίτη. Έδειχνε μορφωμένος κύριος αλλά πολύ νεαρός για την ίδια. Αυτό ήταν που την απέτρεπε περισσότερο από το να τον συναντήσει από κοντά. Η φωτογραφεία  που είχε ανεβάσει η ίδια στο προφίλ της ήταν βγαλμένη πριν από δέκα χρόνια. Δεν ήταν ειλικρινείς μαζί του ύστερα από μήνες συνομιλίας μέσα από το διαδίκτυο. Βασικά το μόνο που του είχε κρύψει ήταν η ηλικία της. Όλα τα άλλα που του είχε αναφέρει για τη ζωή της ήτανε αληθινά.

Καθώς ετοιμαζόταν για το ραντεβού με τον ευγενικό κύριο, η Ανατολή  αισθανόταν απέραντο άγχος. Ήθελε να φορέσει κάτι νεανικό που να μη πρόδινε τόσο πολύ την ηλικία της και θα θύμιζε το κορίτσι στη φωτογραφεία.   Εκείνη θα τον αναγνώριζε αμέσως μόλις τον έβλεπε αλλά αυτός θα την αναγνώριζε άραγε; Πως θα τον προσέγγιζε σωστά δίχως να τον τρομάξει;

Στο δρόμο προς την καφετέρια είχε πολλή κίνηση. Ο οδηγός πίσω της έπαιζε συνεχώς την κόρνα. 

‘‘Πήγαινε λιγάκι πιο γρήγορα και βιαζόμαστε κυρά μου”, της φώναξε βγάζοντας έξω το κεφάλι του από το παράθυρο.

Κοιτάζοντας από το καθρεφτάκι ήταν ένας ηλικιωμένος κύριος.

‘‘Σε αυτή την ηλικία γίνονται ανυπόμονοι  οι άντρες’’, μονολόγησε.

 Δεν του έκανε το χατίρι και συνέχισε να οδηγεί αργά και προσεκτικά.  Η Ανατολή σε κάποια στιγμή πάτησε τα φρένα απότομα με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο πίσω της να χτυπήσει το δικό της.

‘‘Γριά κότα πρόσεχε πως οδηγείς’’, την έβρισε ο γεροξεκούτης.

‘‘Γριά να πεις την μάνα σου. Εσύ είσαι με το ένα πόδι το τάφο και θα πεις εμένα γριά; Δεν ντρέπεσαι λέω εγώ’’, του αντιμίλησε.

Κοίταξε το προφυλακτήρα του αυτοκινήτου της και ευτυχώς δεν είχε καμιά ζημία αλλά ούτε και το δικό του.

Ευτυχώς γλύτωσα από το να κάτσω άλλο εδώ μαζί του” , του είπε.

‘‘Άιντε κυρά μου από εδώ, και έχω και ραντεβού να προλάβω. Με σένα θα ασχολούμαι;’’, της είπε θυμωμένα.  

‘‘Στο καλό’’, του απάντησε ειρωνικά.  

Η Ανατολή μπήκε στο αυτοκίνητο της εκνευρισμένη και οδήγησε μέχρι την καφετέρια που είχε δώσει ραντεβού με τον ευγενικό κύριο από το διαδίκτυο. Κοίταζε τριγύρω μα δεν έβλεπε κανέναν που να του έμοιαζε. Κάθισε σε ένα τραπεζάκι δίπλα από τη πόρτα ώστε να τον προσέξει όταν έρθει. Περνούσαν τα λεπτά και δεν εμφανιζόταν. Παρήγγειλλε κάτι να πιει γιατί ντρέπονταν που κρατούσε το τραπέζι χωρίς λόγο.

Σαν κοίταζε προς την πόρτα μετά από λίγο μπήκε μέσα ο γεροξεκούτης οδηγός.

Τι γυρεύει αυτός εδώ;”,  σκέφτηκε.

Την πρόσεξε.  ‘‘Πάλι σε βρίσκω μπροστά μου μωρή; Δεν με βοηθάει η τύχη μου καθόλου σήμερα’’, της είπε και προχώρησε πιο μέσα στη καφετέρια.

 Η Ανατολή τον κοίταζε και έδειχνε σαν να γύρευε κάποιον. Εντωμεταξύ η ίδια ήταν στεναχωρημένη γιατί το ραντεβού της δεν είχε φανεί ακόμα. Αν δεν ερχόταν σε 10 λεπτά θα έφευγε. Ο αγενής οδηγός προσέγγισε το σερβιτόρο που στεκόταν πολύ κοντά στο τραπέζι της. 

‘‘Μήπως έχει έρθει κάποια γυναίκα με το όνομα Ανατολή;’’, τον ρώτησε. 

Ήθελε να ανοίξει η γη να την καταπιεί. Η νεαρή ρομαντική και ευαίσθητη ψυχή που της απάγγελλε Τάσο Λειβαδίτη ήταν αυτός ο αγενής συνταξιούχος που δεν είχε καθόλου τρόπους με το αντίθετο φύλλο; Η Ανατολή απογοητεύτηκε σφοδρά. Τελικά και αυτός την παραμύθιαζε τόσο καιρό που συνομιλούσαν. 

‘‘Όχι κύριε δεν γνωρίζω καμιά γυναίκα με αυτό το όνομα’’, του απάντησε το γκαρσόνι.

Η Ανατολή έφυγε στα κλεφτά. Δεν επρόκειτο ποτέ ξανά να κάνει γνωριμία μέσω διαδικτύου.

 

 

Facebook Comments
TAGS